top of page

Mulher: Roxane Gay

Atualizado: 30 de mar. de 2020


Foto: Mario Sorrenti/I-D Magazine (modificada)

Roxane Gay, escritora de ficção e não-ficção e acadêmica, mais conhecida pelos livros Difficult Women, Bad Feminist e Hunger, exala toda a magia que sempre busquei encontrar em uma literata.


Negra, imigrante e de família católica, Roxane Gay foi a protagonista de uma infância difícil após ser vítima —aos 12 anos— de estupro conjunto e, consequentemente, vítima de bullying após sua história vir a público através de seus agressores.


A escritora teve uma adolescência complicada por causa do medo que sentia de relatar o estupro aos pais, rígidos católicos. Em consequência das complicações emocionais e psicológicas, Gay encontrou refúgio e consolação na comida, desenvolvendo compulsão alimentar. Roxane relata, no seu livro Hunger, que se tornou maior para sua própria segurança. Roxane lutou muitos anos até aceitar seu corpo, seu passado e sua vida. Liderou de maneira corajosa sua virada visando mudar completamente como se via e como via a vida ao seu redor.


Desta maneira, Roxane faz com que seja muito fácil se identificar com a sua escrita porque suas experiências e vivências são ao mesmo tempo comuns e extraordinárias. Na minha atual leitura, Bad Feminist: Essays, não tenho conseguido pensar em outra coisa além das palavras de Roxane. O livro tem este nome porque Roxane declara-se como feminista, mas assume todos os seus erros e suas falhas como uma mulher normal que não consegue viver o feminismo (ideal) plenamente.

Foto: Jennifer Silverberg/The Guardian

Com sua escrita objetiva e direta, Roxane Gay atinge os pontos mais fracos e expostos de nossas vivências: privilégios, militância, defeitos que escondemos, ou qualquer outro aspecto teu, porque ela conseguirá te atingir de qualquer forma. No seu ensaio “Peculiar Benefits”, Gay declara que “ter privilégios em uma área ou outra não significa que você é completamente privilegiado. Render-se à aceitação do privilégio é difícil, mas isso é tudo o que se é esperado. O que eu me recordo, constantemente, é isso: saber que tenho privilégios não é a negação das maneiras em que sou marginalizada, das maneiras que sofri.”


Este é o ensaio que mais me confronta porque sou uma mulher negra (opressão dupla), mas ao mesmo tempo sou formada em uma ótima faculdade, moro em um bairro de fácil acesso em uma cidade segura, não precisei trabalhar para pagar os meus estudos e, em quarentena, posso trabalhar no conforto da minha casa. O que Roxane me diz (porque somos íntimas agora) é que eu preciso estar ciente que sou um alvo fácil, mas também preciso reconhecer meus privilégios e, junto disso, utilizá-los para dar voz àqueles que foram silenciados.


Roxane Gay utilizou suas dores e suas alegrias com sagacidade, humor e muita objetividade para explorar temas do cotidiano que muitas vezes passam despercebidos por nós. Roxane utiliza com muita classe e maestria o pior e o melhor de todos nós para que, desta maneira, possamos reconhecer e aceitar quem somos e o que fazemos. Somos más feministas, más militantes, más pessoas. Não vivemos com plenitude tudo aquilo que nos propomos, mas tentamos o nosso melhor. Com muito estilo.

“When writer Roxane Gay dubbed herself a "bad feminist," she was making a joke, acknowledging that she couldn't possibly live up to the demands for perfection of the feminist movement. But she's realized that the joke rang hollow. In a thoughtful and provocative talk, she asks us to embrace all flavors of feminism — and make the small choices that, en masse, might lead to actual change.”


Tradução: "Quando a escritora Roxane Gay apelidou a si mesma de "feminista ruim", ela estava fazendo uma piada, reconhecendo que não poderia atender às exigências para a perfeição do movimento feminista. Mas ela percebeu que a piada não parecia ser sincera. Em uma palestra refletida e provocante, ela nos pede para aceitarmos todos os sabores do feminismo, e fazer as pequenas escolhas que, num todo, podem levar à mudança real."




Links para quem quer saber mais sobre a autora:



Essa coluna faz parte da série Março: mulheres. Para ver as outras mulheres da literatura que forma homenageadas, acesse:



A homenagem é feita, primeiramente, no Instagram do Coletivo (@we.coletivoeditorial).

7 comentários


xosoplus.com dạo này thấy bạn bè nhắc hoài nên mình cũng bấm vào coi thử cho biết. Mình không đọc kỹ nội dung gì nhiều, chủ yếu xem giao diện có dễ nhìn không thôi. Vừa vào là thấy trang làm khá gọn, khoảng trắng vừa đủ nên không bị ngộp, nhìn một lúc là quen mắt. Mấy mục được chia theo nhóm rõ ràng, kiểu đang ở đâu trên trang là biết liền chứ không phải kéo lên kéo xuống tìm. Mình lướt bằng điện thoại thấy menu đặt khá hợp lý, chuyển qua lại nhanh, không bị phải chạm nhiều lần. Với lại cách họ trình bày theo từng khối thông tin thẳng hàng nhìn rất “sạch”, mấy…

Curtir

keonhacai5.net bữa trước mình lướt thấy người ta nhắc nên bấm vào coi thử cho biết, chủ yếu tò mò giao diện thôi. Vào cái là thấy họ làm bố cục khá “thoáng”, không kiểu nhét chữ dày đặc nên nhìn đỡ mệt. Mình để ý mấy phần thông tin được chia thành từng khối rõ ràng, kéo xuống vẫn nắm được đang ở đoạn nào chứ không bị lạc. Trên điện thoại cũng ổn, menu đặt chỗ dễ thấy nên chuyển qua lại nhanh, không phải tìm hoài. Nói chung mình chỉ xem sơ sơ cách họ sắp xếp nội dung, và cái kiểu trình bày dạng khối bảng cột nhìn gọn gàng, dễ liếc ngay trên trang.

Curtir

thập cẩm tv dạo này mình thấy có người nhắc tới khi nói về các nền tảng giải trí trực tuyến nên cũng thử mở vào xem cách họ bố trí giao diện ra sao. Mình không đi sâu vào nội dung hay từng trò cụ thể, mà chủ yếu quan sát cách các chuyên mục được phân chia trên trang và cách thông tin hiển thị cho người dùng. Nhìn tổng thể thì các khu như thể thao, casino, game bài hay slot thường được sắp xếp theo từng nhóm khá rõ, hiển thị dạng khối và danh sách nên lướt qua cũng dễ theo dõi. Các bảng dữ liệu được trình bày dạng cột khá gọn, giúp quan…

Curtir

rophim hôm trước thấy mấy đứa bạn gửi qua nên mình vào nghía thử cho biết thôi. Ấn tượng đầu là trang mở lên khá lẹ, không bị mấy hiệu ứng rườm rà che hết nội dung nên nhìn cái là biết lướt chỗ nào. Mình hay xem bằng điện thoại, kéo xuống với chuyển mục vẫn mượt, chữ với hình không bị dính chùm chùm khó đọc. Có cái mình thích là họ để mấy nhãn kiểu “phim HD” với “vietsub” nhìn khá rõ, khỏi phải bấm vô từng phim mới biết. Mình chưa kịp xem nhiều, chủ yếu ngó giao diện và cách họ chia khối nội dung thôi, thấy gọn gàng dễ chịu. Nói chung vừa vào…

Curtir

tải hit club hôm trước mình cũng chỉ ghé thử vì thấy mọi người nói nhiều, kiểu tò mò xem trang nhìn ra sao thôi. Vào cái là thấy họ làm giao diện khá dễ chịu, nền thoáng và chữ không bị dồn dập nên lướt một vòng không mỏi mắt. Mình để ý phần giới thiệu có nhắc cộng đồng hơn 10 triệu hội viên, đọc qua cho biết chứ mình chủ yếu quan tâm trải nghiệm dùng có gọn không. Mấy mục chính được gom theo nhóm rõ ràng, kéo xuống là gặp các khối nội dung dạng box nên nhìn “ngăn nắp” hẳn. Thanh menu đặt khá dễ thấy, bấm qua lại không bị rối, và các…

Curtir
bottom of page